انواع انبر را بر اساس کار بشناسید
انبرهای گرفتنی مثل انبردست، انبر دمباریک و انبر کلاغی برای نگه داشتن، چرخاندن و خم کردن ساخته شدهاند. انبرهای برشی مثل سیمچین و کابلبر فقط برای بریدناند و لبه سختکاریشده دارند. انبرهای تخصصی هم کار مشخصی دارند: انبر قفلی قطعه را قفلشده نگه میدارد، انبر پرچ پرچ کور میزند، خاربازکن و خارجمعکن خار نصب و جدا میکنند و انبر سوکتزن سوکت شبکه پرس میکند.
برای جعبهابزار عمومی، یک انبردست، یک سیمچین و یک دمباریک پایه کار است. بقیه را بر اساس رشته کاری خود اضافه کنید. برقکارها معمولاً سیملختکن و انبر کابلبر را هم به این سه اضافه میکنند. تأسیساتیها انبر کلاغی و انبر قفلی لازم دارند و نصابهای شبکه، انبر سوکتزن.
در خرید انبر به چه نکاتی دقت کنیم؟
جنس و سختی فک مهمترین نکته است. لبه برشی باید سختکاری شده باشد تا روی سیم مسی و فولادی کند نشود. فکها باید بدون لقی و دقیق روی هم بنشینند؛ فکی که فاصله دارد، سیم نازک را نمیبُرد و قطعه کوچک را نمیگیرد. محور انبر باید نرم ولی بیلق باز و بسته شود. طول انبر هم مهم است؛ انبر بلندتر اهرم بیشتری میدهد و انبر کوتاه در کار ظریف کنترل بیشتری دارد.
دسته دوجزئی با روکش نرم، فشار را روی کف دست پخش میکند. برای کار برقکاری، انبر عایق با رده ولتاژ درجشده روی بدنه لازم است. روکش پلاستیکی معمولی دسته انبر، عایق ایمنی حساب نمیشود.
اشتباهات رایج در استفاده از انبر
انبر را بهجای آچار روی مهره به کار نبرید؛ فکهای دندانهدار گوشههای مهره را میخورند. با سیمچین معمولی سیم فولادی سخت یا میخ را نبُرید، مگر سازنده آن را مجاز دانسته باشد؛ لبه برش پر میشود. ضربه زدن به انبر با چکش و اهرم کردن آن هم محور را لق میکند.
برای جدا کردن روکش سیم بدون آسیب به رشتههای مسی، سیملختکن از چاقو یا سیمچین دقیقتر و سریعتر است.
نکته مهم: بعد از کار، محور انبر را تمیز کنید و گاهی یک قطره روغن بزنید تا نرم باز و بسته شود و زنگ نزند.
انبرهای این صفحه را بر اساس نوع، طول و عایق بودن فیلتر کنید و مشخصات را کنار هم ببینید.