انواع جعبه ابزار از نظر ساختار
جعبه ساده یک فضای اصلی و یک سینی برداشتنی دارد و برای ابزار عمومی کافی است. جعبه آکاردئونی یا کشویی چند طبقه دارد که با باز شدن درِ جعبه، پلهپله بیرون میآیند و همه ابزارها را همزمان جلوی چشم می‌گذارند. این مدل برای آچار، بکس و ابزار تعمیرگاهی کاربرد دارد.
جعبههای سیستمی یا ماژولار روی هم قفل میشوند و گاهی پایه چرخ‌دار دارند. اگر مجموعه ابزارتان رو به رشد است، این ساختار اجازه می‌دهد بعداً جعبههای دیگر را به آن اضافه کنید. برای ابزار برقی، جعبههایی با فوم یا قالب داخلی ابزار را ثابت نگه می‌دارند و از ضربه حین حمل جلوگیری می‌کنند.
فلزی یا پلاستیکی؛ کدام برای شما مناسب است؟
جعبه فلزی برای ابزار سنگین، کارگاه ثابت و صندوق خودرو مناسب‌تر است؛ زیر وزن آچار و بکس تغییر شکل نمی‌دهد. جعبه پلاستیکی برای حمل روزانه، کار در محیط مرطوب و کاربر خانگی راحت‌تر است، چون سبک است و زنگ نمی‌زند.
کیفیت پلاستیک هم فرق می‌کند؛ بدنه ضخیم و لولای فلزی یا پین سرتاسری، دوام جعبه پلاستیکی را بالا می‌برد. قبل از خرید، وزن تقریبی ابزارهایی را که داخل جعبه می‌گذارید در نظر بگیرید؛ جعبه‌ای که پر از آچار و بکس شود، با دست به‌سختی جابه‌جا می‌شود و شاید جعبه چرخ‌دار یا دو جعبه کوچک‌تر منطقی‌تر باشد.
جزئیاتی که در خرید جعبه ابزار نادیده گرفته می‌شود
قفل یا چفت درِ جعبه باید فلزی و محکم باشد تا با بلند کردن جعبه سنگین باز نشود. دسته باید با وزن پر جعبه بخواند؛ دسته پلاستیکی نازک زیر بار می‌شکند. جای پیچ و قطعات ریز روی در یا در سینی جداگانه، از قاطی شدن قطعات جلوگیری می‌کند. محل آویز قفل هم برای جعبه‌ای که در کارگاه مشترک یا خودرو می‌ماند مفید است.
اگر بیشتر ابزار سبک و دستی حمل می‌کنید و جابه‌جایی زیاد دارید، کیف ابزار را هم مقایسه کنید.
نکته مهم: جعبه را بیش از ظرفیت پر نکنید؛ فشار روی لولا و چفت، عمر جعبه را کوتاه می‌کند.
جعبههای این صفحه را بر اساس جنس، تعداد طبقه و کیفیت قفل و دسته مقایسه کنید.
